Wat is een prismabril?

Een prismabril bevat speciaal geslepen glazen. In de brillenglazen is een prismavorm geslepen en het dragen van de bril beïnvloedt de wisselwerking tussen het evenwichtsorgaan, de ogen en de spieren in het lichaam. De glazen hebben ook de normale oogcorrectie, die nodig is om scherp te kunnen zien, de zg. refractiewaarden. U kent deze wellicht met de aanduiding ‘plus’ en ‘min’ of een cilinder. De prisma’s worden er in de glazen bij geslepen.

[Invoegen: foto prismabril. Opvragen bij Eric Vente]

Wat doet een prismabril?

De refractiewaarden corrigeren het scherpzien. De prisma’s corrigeren de positie van de blikrichting. De correctie van de blikrichting helpt de drager van de bril bij het vasthouden van de woord- en regelvolgorde en bij de juiste coördinatie van de oogsprong over de letters, woorden en regels. Lees hiervoor ook onder Waarom een prismabril bij de ziekte van Ménière? [Onder Waarom een prismabril bij de ziekte van Ménière?, link naar Header 4]

 

Waarom een prismabril?

In het algemeen krijgen mensen prisma’s in een bril voorgeschreven om dubbelzien te corrigeren. Dubbelzien wordt veroorzaakt doordat de ogen niet goed samenwerken. Het kost de oogspieren dan veel energie om voor een enkel beeld te zorgen. De prismabril verlicht de taak van de ogen, waardoor de oogspieren kunnen ontspannen. Men ziet dankzij het effect van de prismabril toch een enkel beeld. Dit kan helpen bij lees- en leerproblemen (waaronder dyslexie en NLD, een non-verbale leerstoornis, concentratieverlies bij lezen en vermoeidheid bij lezen).

 

Waarom een Utermöhlen-prismabril bij de ziekte van Ménière?

Bij mensen met de ziekte van Ménière is er iets anders aan de hand. Bij hen is de beeldscherpte en het zien van een enkel beeld natuurlijk ook van belang. Daarnaast is er een belangrijke rol voor het evenwichtsorgaan, het vestibulaire systeem. Het evenwichtsorgaan zorgt voor het waarnemen van de plaats die het eigen lichaam in de ruimte inneemt. Dit zijn de zg. vestibulaire factoren, die een rol spelen bij het verwerken van de waarneming door de hersenen.

Signalen uit het evenwichtsorgaan, de oogspieren en het netvlies zorgen er samen voor dat de beelden die de ogen waarnemen, scherp en rustig blijven. Dit gebeurt vooral bij bewegende beelden, of als de ogen, het hoofd of het lichaam, zelf bewegen. Dit heet de vestibulo-oculaire reflex.

Bij mensen met de ziekte van Ménière is deze vestibulo-oculaire reflex verstoord.

Het gevolg is dat zij:

  • wazig zien;
  • de beelden die ze zien niet stil blijven;
  • bij lezen de regel en de volgorde niet kunnen volgen;
  • regels en/ of letters zien verspringen.

De ogen gaan zich extra inspannen om toch het juiste beeld te kunnen waarnemen, en er kunnen klachten ontstaan zoals hoofdpijn, extreme vermoeidheid, concentratiestoornissen, moeite met lezen of aan een beeldscherm werken, of het volgen van drukke of bewegende beelden.

Ook kunnen juist klachten van een verstoord evenwicht optreden. Bij drukte, draaibewegingen van het hoofd, veel drukke beelden, zoals in winkels of mensenmenigtes, kunnen gevoelens van onevenwichtigheid ontstaan, tot zelfs heftige draaiduizeligheid.

Het is mogelijk om met een aantal kortdurende testen te onderzoeken of klachten van ernstige duizeligheid of wazig zien, veroorzaakt worden door een verstoring van de vestibulo-oculaire reflex. Deze manier van analyseren is in 1941 vastgelegd in de Utermöhlen-richtlijn, genoemd naar de Nederlandse KNO- en oogarts G.P. Utermöhlen (1873-1960). Hij ontdekte dat mensen met de ziekte van Ménière gebaat kunnen zijn met de toepassing van een prismabril, die later zijn naam is gaan dragen: de Utermöhlen-prismabril.

 

Voorschrijven van prismabril als behandeling van de ziekte van Ménière

Voor artsen en voor opticiens is het niet gebruikelijk om te onderzoeken of duizeligheidsklachten of wazig zien, veroorzaakt worden door een verstoring van de vestibulo-oculaire reflex. De ziekte van Ménière bevindt zich op het grensgebied van drie medische specialismen, de oogheelkunde, de KNO-kunde en de neurologie. Deze specialisten begeven zich begrijpelijkerwijs niet op het werkgebied van hun collega’s. KNO-artsen schrijven geen brillen voor en oogartsen houden zich niet bezig met het binnenoor, waar het evenwichtsorgaan zich bevindt.

Dokter Vente is een van de weinige artsen die in Nederland werken volgens de Utermöhlen-richtlijn en de Utermöhlen-prismabril kunnen voorschrijven. Met deze methode heeft hij al duizenden mensen geholpen.

Uit onderzoek dat hij heeft uitgevoerd in samenwerking met TNO is gebleken dat ongeveer 90% van de mensen met de ziekte van Ménière baat heeft bij het dagelijks dragen van de Utermöhlen-prismabril. Ook bleek dat 60% van de deelnemers na verloop van tijd geen aanvallen van duizeligheid meer had.

Als blijkt dat u de Utermöhlen-prismabril nodig heeft, dan schrijft dokter Vente hem aan u voor. Hij verkoopt de bril niet. Daarvoor kunt u, met het recept van dokter Vente, terecht bij uw eigen opticien.

Wilt u meer informatie over de Utermöhlen-primabril? Neem contact met ons op.
contact